Wujek Dobra Rada

Od połowy XIX wieku, czyli od czasu kiedy kilku nawiedzonych filozofów postanowiło uzdrowić Świat za pomocą socjalizmu, obserwujemy powolny upadek dobrze zapowiadającej się cywilizacji. Wszystko było takie piękne: po wiekach mrocznego średniowiecza, czasie zabobonów, wojen religijnych i feudalizmu w czystej postaci, nadeszła era oświecenia. Czas wiary w potęgę rozumu. To właśnie wtedy, dzięki rewolucji przemysłowej i związanemu z nią bezpośrednio kapitalizmowi, powstała Europa jaką znamy. Badaczom wydawało się że wkrótce poznają wszystkie tajemnice natury i zaprzęgną ja w pełni w służbę ludziom. Wszystko wydawało się możliwe a dzięki prostym zasadom i nieskomplikowanemu prawu łatwo było czerpać zyski z pracy swoich rąk albo umysłu. Każdy był kowalem swojego losu.

Aż przyszli socjaliści i dokonali zwrotu o 180º. Dzięki truciźnie jaką wlali w umysły całych pokoleń mamy obecnie do czynienia z zadziwiającym zjawiskiem – niby Unia Europejska to najwyższy stopień rozwoju demokracji a jednak prawdziwą władzę zdobywa się tu zakulisową walką stronnictw w cieniu luksusowych gabinetów. Podobno w gospodarce najważniejsza jest „niewidzialna ręka rynku”, ale w rzeczywistości w Europie nie ma żadnej gałęzi nie poddanej szczegółowej regulacji a poziom centralnie sterowanych dofinansowań wybranych branż przekroczył już dawno ten z jakim mieliśmy do czynienia za najgłębszej „komuny„. Co oczywiście wiąże się z fiskalizmem, który wciąż przekracza granice wydawałoby się nie do przekroczenia. Całkiem jak dług publiczny USA.

Teoretycznie aby to wszystko zmienić, wystarczy zebrać wystarczająco dużą liczbę podobnie myślących ludzi, założyć partię i wygrać wybory. Niby proste. Ale jest to taka sama teoria jak większość zapisów z „najdoskonalszej na Świecie” Konstytucji ZSRR! Spróbujcie przedrzeć się przez blokadę licencjonowanych mediów, które jak tylko mogą starają się utrzymać znany, wygodny dla siebie układ sił. I to bez dotacji budżetowych na działalność partyjną (107,7 milionów złotych w gotówce w roku 2011). Czym MY możemy z NIMI walczyć? Szlachetne intencje to troszkę za mało, kiedy nie ma gdzie i za co je zaprezentować.

Tak. Wszelkiej maści lewacy mogą być z siebie dumni. Pozostało jeszcze rozszerzyć te bardziej powierzchowne oznaki totalitaryzmu, np. wszczepiać obywatelom UE czipy (usłużni naukowcy naprawdę nad tym pracują!). Totalna inwigilacja czyni postępy z miesiąca na miesiąc a dzięki przeniesieniu życia socjalnego w coraz większym stopniu do Internetu, jest to prostsze niż kiedykolwiek w historii. Kraina socjalistycznej szczęśliwości już prawie gotowa… Zostały jeszcze małe szczególiki. Jeden z bardziej bezkompromisowych propagatorów idei lewicowych dał temu wyraz w ten sposób:

„Oto parę kłopotliwych pytań, w sam raz na kampanię wyborczą: czy należało zastrzelić ibn Ladena? Czy Miller i Kaczyński powinni stanąć przed Trybunałem Stanu? Czy tortury powinny być legalne? A prostytucja, marihuana, aborcja?
Ja odpowiadam: nie, tak, nie, tak. W Polsce oznacza to, że jestem miękki wobec terrorystów, mściwy wobec polityków, naiwny wobec przestępców i permisywny wobec rozwiązłości. Czyli, jak mówi Leszek Miller za Leninem, należę do „pożytecznych idiotów”.”

Jacek Żakowski, bo fragment jego tekstu przytaczam, określa kierunek w jakim podążać powinni politycy w nadchodzącej kampanii wyborczej. Oprócz nieśmiertelnej aborcji, mają się zajmować także narkotykami i prostytucją… Czyli, drogi panie Jacku, nie mamy problemu z systemem emerytalnym (piszę „systemem”, choć prawidłowo powinno się to nazywać „zorganizowanym rabunkiem”!), z duszącymi przedsiębiorczość astronomicznymi podatkami, z porównywalną jedynie z republikami bananowymi korupcją? Za to mamy rozprawiać o tym, czy torturować terrorystów?!

Brawo! Doskonały temat zastępczy na długie zimowe wieczory. Zwłaszcza dla rodzin których nie będzie stać na zapłacenie za wciąż drożejący gaz i spędzać je będą w zimnych mieszkaniach. Często jeszcze na głodniaka, bo przecież nikt rozsądny nie zaprzeczy, że na jednej podwyżce VAT-u na żywność się nie skończy, jeśli jednocześnie w ogóle nie obniżono wydatków budżetowych a zamiast zmniejszyć biurokrację (co własnymi usty obiecywał Tusk), zgodnie w wieloletnią tradycją się ją zwiększa!

Ale to nie są tematy godne „intelektualisty” Żakowskiego. Zamiast tego mamy się zastanawiać, czy postawić Millera i Kaczyńskiego przed Trybunałem Stanu… Och, panie Ż. Ja wierzę, że przyjdzie czas na rozliczenie całej tej żyjącej w symbiozie szajki solidarnościowo-pezetpeerowskiej. I będzie to znacznie wcześniej niż na Sądzie Ostatecznym.