Aktor.

Jako uczeń statystował w Teatrze im. W. Bogusławskiego w Kaliszu. Studiował na wydziale prawa UMCS w Lublinie (1947-50), uczęszczając jednocześnie do Studia Dramatycznego Karola Borowskiego. Aktor teatrów: Polskiego w Szczecinie (1950-51), Ateneum (1951-1955), Młodej Warszawy (1955-57), Komedia (1957-62 i 1966-68, także dyrektor i kierownik artystyczny), Narodowego (1962-63, 1964-65, 1972-83), Powszechnego (1963-64) i Ludowego (1970-72) w Warszawie, a także Polskiego we Wrocławiu (1968-69). Od roku 1972 występował w teatrze „Stara Prochownia”, którego był założycielem i (do roku 2002) dyrektorem. W latach 60. związany z STS. Występował w kabarecie „Pod Egidą”. Twórca Wiejskiej Galerii Sztuki we wsi Petrykozy (1979). Zajmował się także reżyserią teatralną, był wybitnym interpretatorem monodramów. Był wykładowcą w warszawskiej PWST.

W filmie stworzył dziesiątki kreacji, potrafił wcielić się zarówno w wiejskiego milicjanta, nauczyciela, żołnierza, partyjnego funkcjonariusza jak i poetę, czy przedstawiciela szemranej „prywatnej inicjatywy”.

Kompilacja zawiera fragmenty filmów: „Przygoda na Mariensztacie”, „Co mi zrobisz jak mnie złapiesz”, „Wolna sobota”, „Szpital”, „Salto”, „Sposób bycia”, „Zerwany most”, „Piekło i niebo”, „Giuseppe w Warszawie”, „Zawsze w niedzielę”, „Co jest w człowieku w środku”, „Zezowate szczęście”, „Eroica”, „Złoto”, „Jutro premiera”, „Poradnik matrymonialny”, „Ostatnie dni”, „Kierunek Berlin”, „Ziemia obiecana”, „Czterej pancerni i pies”, „Poszukiwany poszukiwana”, „Skąpani w ogniu”, „Życie raz jeszcze”, „Czarne skrzydła” i „Zmartwychwstanie Jana Wióro”.

TERESA TUSZYŃSKA (1942-1997)

Na ekrany trafiła w wieku 16 lat jako laureatka zorganizowanego w 1958 r. przez tygodnik Przekrój konkursu Film szuka młodych aktorek. Nigdy nie zdobyła formalnego wykształcenia aktorskiego i grała jako amatorka, mimo to do historii polskiego kina lat 60. przeszły jej role w filmach „Do widzenia, do jutra”, „Tarpany”, „Rozwodów nie będzie”, „Cała naprzód”, „Poczmistrz”, „Drugi człowiek”.

Portretowali ją najwybitniejsi polscy fotograficy — Andrzej Wiernicki, Wojciech Plewiński Tadeusz Rolke i inni. Jej zdjęcia wielokrotnie ukazywały się na okładkach Ekranu, Filmu, Wiadomości filmowych, Kina, Przekroju, Kobiety i życia, Zwierciadła, Dookoła świata, Panoramy, Panoramy Północy, Urody, Ty i ja i in. tygodników. W marcu 1963 roku jej portret autorstwa Marca Riboud ukazał się na okładce prestiżowego miesięcznika kulturalnego SHOW.

Na początku lat 60. była najpopularniejszą modelką Mody Polskiej Jadwigi Grabowskiej.

Jej unikalny wizerunek, czar bijący z każdej sceny z jej udziałem, jest niewątpliwą ozdobą wszystkich filmów w których miała okazję wystąpić.

Józef Nalberczak, doskonały aktor mający na koncie kilkadziesiąt ról w filmach okresu PRL. Potrafił przekonująco wcielić się zarówno w prostego chłopa, robotnika, jak i w profesora czy aktywistę partyjnego.

Kompilacja zawiera fragmenty filmów: AWANS (1974), ZAWSZE W NIEDZIELĘ (1965), PIEKŁO I NIEBO (1966), BRUNET WIECZOROWĄ PORĄ (1976), CZTEREJ PANCERNI I PIES (1966), UCIEC JAK NAJBLIŻEJ (1972), CO MI ZROBISZ JAK MNIE ZŁAPIESZ (1976), KAPRYSY ŁAZARZA (1972), DO PRZERWY 0:1 (1969)

Jerzy Turek zagrał w kilkudziesięciu filmach często główne role, ale świetnie wypadał też w epizodach. Młodsze pokolenie pamięta go jedynie ze „Złotopolskich”, ale warto zobaczyć jak dobrze szła mu gra także w innych mundurach niż listonosza.

Ta kompilacja zawiera fragmenty polskich filmów z lat 1961-1977, gdzie wciela się w role głównie żołnierzy (z Ludowego Wojska Polskiego, Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie i III Rzeszy), ale też w mechanika LOT-u, milicjanta MO czy inspektora bliżej nieokreślonej służby PRL, a nawet szeregowego diabła prosto ze starego Piekła!

„Daleka jest droga” reż. Bohdan Poręba (1963), „Kwiecień” reż. Witold Lesiewicz (1961), „Piekło i niebo” reż. Stanisław Różewicz (1966), „Czterej pancerni i pies” reż. Konrad Nałęcki (1970), „Paryż – Warszawa bez wizy” reż. Hieronim Przybył (1967), „Hydrozagadka” reż. Andrzej Kondratiuk (1970), „Milion za Laurę” reż. Hieronim Przybył (1971), „Palace Hotel” reż. Ewa Kruk (1977), „Markiza de Pompadour” reż. Józef Hen (1965), „Do przerwy 0:1” reż. Stanisław Jędryka (1969), „Powrót doktora von Kniprode” reż. Hubert Drapella (1965), „40-latek” reż. Jerzy Gruza (1974).

 

Oglądam bardzo dużo filmów, zwłaszcza polskich, przeważnie czarno-białych. Lubię to. Najbardziej podobają mi się te, w których mogę podglądać realia codziennego życia z tamtych lat. Jak to było w PRL-u? To to, co zawsze interesuje mnie najbardziej. Z tej pasji zrodziła się chęć podzielenia się moimi znaleziskami. Stworzyłem więc kilka kompilacji, w których prezentuję w krótkiej formie jakieś zjawisko (lub któregoś artystę) z tamtych czasów.

Na początek pokażę Wam jak wyglądała motoryzacja:

Zawiera fragmenty polskich filmów z lat 1960-1980: „Hydrozagadka”, „150 na godzinę”, „Nie lubię poniedziałku”, „Szerokiej drogi kochanie”, „Plac budowy. Polska.”, „Wyspa złoczyńców”, ” Obrazki z życia”, „Gangsterzy i filantropi”, „Kochajmy Syrenki”, „Milion za Laurę”, „Sobie król”, „Roman i Magda”, „S.O.S.”, „Smarkula”, „Jadą goście jadą…”, „Fucha”.