(Jana 4,24) Boga należy czcić duchem i prawdą.

(Dz. 7,48-50) „Najwyższy jednak nie mieszka w dziełach rąk ludzkich, jak mówi Prorok: Niebo jest moją stolicą, a ziemia podnóżkiem stóp moich. Jakiż dom zbudujecie Mi, mówi Pan (Jahłech), albo gdzież miejsce odpoczynku mego? Czyż tego wszystkiego nie stworzyła moja ręka?”

(Dz. 17,24-25) „On nie mieszka w świątyniach zbudowanych ręką ludzką i nie odbiera posługi z rąk ludzkich, jak gdyby czegoś potrzebował”.

(Dz. 17,29) „Będąc więc z rodu Bożego, nie powinniśmy sądzić, że Bóstwo podobne jest do złota albo do srebra, albo do kamienia, wytworu rąk i myśli człowieka”.

(Rz. 1,23) „I zamienili chwałę niezniszczalnego Boga na coś podobnego do wizerunku zniszczalnego człowieka, a także ptaków oraz stworzeń czworonożnych i pełzających”.

(Rz. 1,25) „ ….. właśnie tych, którzy prawdę Bożą zamienili na kłamstwo oraz wielbili stworzenie i dla niego pełnili świętą służbę zamiast dla tego, który stworzył i który jest błogosławiony na wieki. Amen”.

(1 Kor. 8,4) „A jeśli chodzi o jedzenie pokarmów ofiarowanych bożkom, wiemy, że bożek jest nicością na świecie i że nie ma innego Boga oprócz jednego”.

(1 Kor. 10,14) „Dlatego, moi umiłowani, uciekajcie od bałwochwalstwa”.

(Gal. 5,19-20) „Jawne zaś są uczynki ciała, a są nimi: rozpusta, nieczystość, rozpasanie, bałwochwalstwo, uprawianie spirytyzmu, nieprzyjaźnie, waśń zazdrość, napady gniewu, swary, rozdźwięki, sekty, zawiść, pijatyki, hulanki i tym podobne rzeczy”.

(1 Jana 3,2) „Dzieci, strzeżcie się fałszywych bogów”.

(1 Jana 4,12a) „Boga nikt nigdy nie widział”.

BOGA NIKT NIGDY NIE WIDZIAŁ, WIEC RELIGIA JEST KWESTIĄ WIARY. ATEIZM JEST DOSKONAŁYM NARZĘDZIEM SOCJALIZMU DO OGŁUPIANIA MAS!

Zgadzam się co do jednej sprawy – wielu katolików nie rozumie religii, której żarliwymi wyznawcami siebie nazywają. Zamiast myśleć samodzielnie zdają się na swojego guru np. ojca Tadka Rydzyka… (którego poglądów nie potępiam!)

Bałwochwalstwo jest grzechem przeciwko pierwszemu przykazaniu „nie będziesz miał Bogów cudzych przedemną”.

Bałwochwalstwo, idolatria (gr. eidolon – obraz lub posąg, latreia – kult) – grzech w religiach abrahamowych polegający na oddawaniu czci przedmiotom i ludziom jako bóstwu.

W chrześcijaństwie bałwochwalstwo obejmuje wszelkie formy otaczania czcią, poświęcania uwagi przedmiotom kultu a także ludziom-idolom. Bałwochwalstwem jest poświęcanie nadmiernej uwagi czemukolwiek i komukolwiek, co ograbia chrześcijanina z czasu jaki powinien poświęcić na oddawanie czci Bogu. Oddawanie jednocześnie czci obcym Bogom, innym niż głosi tradycja apostolska i Biblia.

(5 Moj. 5:7-9) „Nigdy nie wolno ci mieć innych bogów na przekór mojemu obliczu. Nie wolno ci robić rzeźbionego wizerunku, żadnej postaci podobnej do czegokolwiek, co jest w niebiosach w górze, albo tego, co jest na ziemi na dole, lub tego, co jest w wodach pod ziemią. Nie wolno ci kłaniać się im ani dać się namówić do służenia im, gdyż ja, JHWH (Jahłeh), twój Bóg, jestem Bogiem wymagającym wyłącznego oddania…”

(5 Moj. 27,15a) „Przeklęty mąż, który wykonuje rzeźbiony wizerunek lub lany posąg – obrzydliwość dla Jehowy, wytwór ręki obrabiającego drewno i metale”

(5 Moj. 7,5) „Lecz oto, co macie im uczynić: Ich ołtarze macie zburzyć i ich święte słupy macie potrzaskać, i ich święte pale macie pościnać, a ich ryte wizerunki macie spalić ogniem”.

Najbardziej przewrotnym uczynkiem diabła, było przekonanie rodzaju ludzkiego, że jego obecności po prostu nie ma. Nie egzystuje i już, a wszystko, co dotyczy tej sfery ciemnej duchowości, należy włożyć między bajki.

Drugi element tego planu, polegał na wpojeniu przekonania, że skoro nauka znajduje coraz więcej odpowiedzi na nurtujące ludzkość kwestie egzystencjalne, to problemy metafizyczne dają się swobodnie wytłumaczyć za pomocą przysłowiowego „szkiełka i oka”; a to, czego wciąż jeszcze nie wiemy, rychło stanie się zrozumiałe i wytłumaczalne w miarę dalszego upływu permanentnej ewolucji. Tak, więc Bóg, dla iluminowanego libertyna, stał się wymysłem „ciemnoty” lub orężem szarlatanów w utrzymywaniu tejże „ciemnoty” w całkowitym zakłamaniu.

Wojujący ateiści, których przewodni rodowód sięgał głębiej niż piwnice masońskich lóż, rozlali się po całym świecie, ubierając w szaty bezbożnictwa prawie każdą doktrynę polityczną. Oczywiście, że wierzyć lub nie wierzyć jest sprawą ludzką. Jest to osobista sprawa przekonań każdego z nas. Każdy może mieć swoje wytłumaczenie świata, zarówno w kwestii doczesnej jak i wiekuistej. Inaczej jednak, jeśli przy pomocy wszelkich metod usiłuje się zrujnować fundament istnienia całej cywilizacji łacińskiej białego człowieka, która swoją genezę zawdzięcza tylko i wyłączenie religii- rzymskiemu katolicyzmowi.

W przypadku narodów europejskich, ciągle jeszcze ateizm ma charakter ukrytego molocha, ubranego w tałes liberalizmu, socjaldemokracji, pacyfizmu, nazizmu, bolszewizmu, ekologii i chyba nade wszystko- tolerancji.

Mędrcy tego świata, opierając się na ezoteryce wielu pojęć, czynią doprawdy wiele, aby świat prosty i stworzony, uczynić całkowicie zależnym od istoty ludzkiej. W końcu miejsce Wszechmogącego ma zająć człowiek z wszelakimi preferencjami samowystarczalności. Ułomność jego natury, przejawiająca się w często niekontrolowany sposób. Daje to możliwość nieograniczonego eksperymentowania, wbrew wszelkiej etyce, a w zasadzie rozwiązuje wszelakie hamulce moralne. Człowiek- przedmiot, człowiek- maszyna. Niedoskonałość ludzka ma być ideałem i wzorcem- epicentrum humanizmu. Skoro racjonaliści prawa naturalne, zastępują teoriami biologów i filozofów, świat opisywany w ten sposób nie da się przeobrazić w panteistyczny kombinat. Nawet, jeśli wszyscy kiedyś wyrażą na to zgodę.

Jaki jest człowiek, pozbawiony sumienia, wartości, etyki i kodu moralnego; to wiemy z historii. Jaka natomiast będzie ludzkość, która zechce zbudować raj na ziemi w oparciu o powszechne braterstwo wszystkich ze wszystkimi, dogadzając wszelkim odmianom zboczeń i perwersji; to można przeczytać w „Roku 1984” Orwella, jeśli za trudna jest dla nas egzegeza Apokalipsy.

Po wieloletnich doświadczeniach w Europie- liberalizmu i komunizmu, okazuje się, że są tacy, dla których światopogląd oparty na wizjach Feuerbacha, Marksa, Dawkinsa czy Nietzschego znajduje wygodną jak i bezmyślną pożywkę, szczególnie w umysłach ludzi młodych. O ile, więc światopogląd katolicki, opiera się na potrzebie uszlachetniania osobowości, czuwania, walki ze złem i dochowywaniu wierności kardynalnym cnotom; o tyle wszelkie odmiany ateizmu, sprowadzają się, do powszechnego stwierdzenia: „róbta co chceta!”. Konformiści, hedoniści, ludzie ogarnięci pychą sumienia, narastającymi żądzami, odnajdą w negacji Boga każde, dowolne uzasadnienie swoich zachowań. Bez względu na status społeczny, ich życie intelektualne, wypełnia krytyka religii, bowiem nic tak nie daje satysfakcji bezbożnikowi jak parodia chrześcijaństwa w dowolnej formie.

Cechą nowego ateizmu z jednej strony stanowi zaplecze elitarne piewców tego gatunku o wiadomym rodowodzie, a z drugiej strony, jest to globalna medialna machina, wypełniająca czas wolny, kreująca bez przerwy wzorce dalekie od rodzimego rodowodu Europy. Co ciekawe, wszystko skupia się na postawie zdecydowanie antykatolickiej. Nie chodzi tutaj wyłącznie o specyfikę naszego Kraju, ale o pewien kontrolowany trend na całym niemalże świecie. Czym można, bowiem uzasadnić nienawiść do chrześcijaństwa, narastającą fobię, całkowita antytezę głoszonej równości i tolerancji? Ateista wojujący nie neutralizuje swojego światopoglądu, ale przeobraża go w pogłębiający się antyteizm, przy którym marksizm i leninizm, znajduje swoje praktyczne uzasadnienie.

W jednym przypadku można się zgodzić ze zwolennikami Darwina. Ewolucja ma miejsce. Odbywa się w umyśle wielu ateistów. Ewolucja osobowości dokonuje ona translacji człowieka jako podmiotu w kierunku produktu- przedmiotu, niczym szczególnym niewyróżniającym się od zwierząt. Wszakże, to człowiek ma być wyłącznie pochodną małpy, o cechach nieco bardziej rozwiniętych.

Stąd natura ludzka nie stanowi dla ateisty wyższej wartości i podobnie jak w przypadku zwierząt, może być obiektem dowolnych eksperymentów: aborcji, eutanazji, kontroli urodzeń jak i eugeniki.

Ewolucja w umyśle ateisty jest więc postępem zniewolenia; przede wszystkim jego samego. Obsesja antyreligijna wypełnia jego życie, a każde odwołanie do tradycji religijnej, powoduje przepaść pomiędzy nim, a resztą społeczeństwa. Dlatego ateiści tworzą siła rzeczy świat alternatywn;, nawet, jeśli na początku ich przemian, była tylko zwykła religijna obojętność.